ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
650
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
باك تا روغن مسام ورا نهبندد ، و غذا سبيدبا خورذ و كر « 1 » تشنه كردذ اندكى شراب با آب « 2 » كرم بياميزذ و بخورد ، و بيش او آتش انكشت نهند بىدوذ و عود خام بر آن آتش افكند « 3 » و جامهء كرم بوشند و كر « 1 » آتش كردن آرزو ايذش بيش او هيزم كز سوزند « 4 » . باز اكر اين تب از اندر آمدن به آب زاك و كوگرد آمذه بوذ اين كس را بوست تن صلب كردذ و مسامهاء او بسته كردذ و حرارت غريزى به باطن تن ميل كند و بدين سبب بول او اندكى « 5 » لون « 5 » كيرذ و لكن نبض قوى بوذ ، علاج وى آن بوذ كى بكرمابه اندر آيذ و اندر ان ابزن نشيند آنجا كه به دو اندر اين داروها جوشانيذه بوند « 6 » كياذ كردم . و باز اكر تب از سرما آمذه بوذ كه بتن او رسيذه بوذ جن بكرمابه اندر آيذ بايذ تا هواى كرمابه سخت كرم نبوذ و بابزن اندر ايذ و « 7 » بسيار نباشذ تا سست نكردذ و لكن زوذ بزوذ اندر آيذ جندانك تحليل افتدش تمام ، باز روغن بابونه يا روغن خيرى يا روغن حبّ الغار بخويشتن اندر مالذ و باز خويشتن را ديكربار بشويذ ، « 8 » باز بنكرذ اكر مسام وى تمام كشاذه بوذ غذا خورذ تمام ، و كر مسام وى « 8 » كشاذه نبوذ غذا اندكى خورذ تا آن مايها كه او را بد بوند بتن او كرد « 9 » نيايذ كى ازينجا بتب عفنى افتد ، و غذا شوربا خورد بماكيان بخته و كر « 9 » شراب ارزو آيذ اندكى خورذ و با آب كرم خورذ و شكم بايذ آوردن تا مايها بذ فروآيذ « 10 » .
--> ( 1 ) - ف : و اكر ( 2 ) - ف : باب ( 3 ) - ف : افكنند ( 4 ) - ب ه : خشك ( 5 - 5 ) - « ب ه » و « ف » : رنك ( 6 ) - ف : جوشانيذه بوذ ( 7 ) - ف : « ايذ و » ندارد ( 8 - 8 ) - ف : و باز بنكرذ اكر مسام او تمام كشاذه بوذ غذا خورذ و اكر مسام او ( 9 - 9 ) - ف : نيايند كه از انجا تب عفنى خيزذ و غذا شوربا خورذ و ماكيان بخته و اكر ( 10 ) - ف : فروذ آيذ